این کلمه، یکی از پرکاربردترین، اما در عین حال بدقلقترین فعلهای کمکی در زبان انگلیسی است. برای بسیاری از زبانآموزان، Would مثل یک بازیگر هزارنقش است؛ یکجا لباس ادب میپوشد، جای دیگر سازِ حسرت میزند و جایی دیگر یادآور عادتهای کهنه. اگر ندانید کِی و کجا از آن استفاده کنید، ممکن است اشتباه منظورتان را برسانید. اما نگران نباشید. کاربردهای…
محسن پرویزی
این کلمه، یکی از پرکاربردترین، اما در عین حال بدقلقترین فعلهای کمکی در زبان انگلیسی است. برای بسیاری از زبانآموزان، Would مثل یک بازیگر هزارنقش است؛ یکجا لباس ادب میپوشد، جای دیگر سازِ حسرت میزند و جایی دیگر یادآور عادتهای کهنه. اگر ندانید کِی و کجا از آن استفاده کنید، ممکن است اشتباه منظورتان را برسانید.
اما نگران نباشید. کاربردهای would در زبان انگلیسی، برخلاف ظاهر غلطاندازش، حساب و کتاب مشخصی دارد. در این مقاله، قرار است زیر و بمش را دربیاریم.
بیایید از پایه شروع کنیم. Would یک فعل کمکی (Modal Verb) است. افعال کمکی در انگلیسی (مثل Can, Should, Must) ویژگیهای خاصی دارند:
۱. به تنهایی معنای کاملی ندارند و همیشه کنار یک فعل اصلی میآیند.
۲. برای سوم شخص (He, She, It) پسوند «s» نمیگیرند.
۳. بعد از آنها، فعل اصلی همیشه به صورت ساده (Base Form) میآید.
اما خودِ Would سروکلهاش از کجا پیدا شده است؟
به زبان خیلی ساده، Would گذشته فعل Will است.
البته این فقط یکی از نقشهای آن است. بیایید وارد جزئیات شویم و ببینیم این آچار فرانسه کجاها گره از کارمان باز میکند.
آموزش گرامر would در انگلیسی + مثال و تمرین
یکی از شیرینترین کاربردهای would در زبان انگلیسی، زمانی است که میخواهیم خاطرهبازی کنیم آلبوم خاطرات را ورق بزنیم. وقتی میخواهید بگویید در گذشته کاری را بارها و بارها انجام میدادید (اما الان دیگر خبری از آن نیست و انجام نمیدهید)، میتوانید از Would استفاده کنید.
در زبان فارسی، ما معمولا از پیشوند «می» برای گذشته استمراری استفاده میکنیم: «میرفتم»، «بازی میکردیم»، «میخریدیم». Would دقیقا همین حال و هوا را منتقل میکند.
مثال:
When I was a child, I would play soccer every day.
(وقتی بچه بودم، هر روز فوتبال بازی میکردم.)
Every summer, we would go to the seaside.
(هر تابستان، ما به کنار دریا میرفتیم.)
در اینجا، گوینده دارد یک تصویر از گذشته میسازد و تکرار یک عمل را نشان میدهد.

اینجا همان نقطهای است که بسیاری از زبانآموزان پایشان میلغزد.خیلیها فکر میکنند Would و Used to همیشه به جای هم استفاده میشوند. اما یک تفاوت ظریف و حیاتی وجود دارد.
ما در انگلیسی دو نوع فعل داریم:
قانون طلایی:
شما میتوانید از Would فقط و فقط برای افعال حرکتی استفاده کنید. برای افعال حالتی، اجازه ندارید از Would استفاده کنید و حتما باید از Used to استفاده کنید.
چرا؟
چون Would حس «تکرار» دارد. شما میتوانید بگویید «من هر روز فوتبال بازی میکردم» (تکرار یک عمل)، اما نمیتوانید بگویید «من هر روز یک دوچرخه داشتم»! داشتن دوچرخه یک وضعیت است، نه یک عمل تکرارشونده.
به این مثالها دقت کنید:
پس، هر وقت شک کردید، استفاده از Used to امنتر است چون برای هر دو حالت کار میکند. اما استفاده درست از Would برای خاطرهگویی، انگلیسی شما را بسیار حرفهایتر و ادبیتر نشان میدهد.
ما یک مسیر کامل و روشن از صفر تا صد برایتان ترسیم کردهایم. این دوره، تمام مهارتهای چهارگانه را پوشش میدهد و مانند یک معلم خصوصی، گامبهگام همراه شماست تا به تسلط برسید. مرگ یک بار، شیون هم یکبار!
دوره جامع آموزش زباناگر مقاله قبلی ما درباره «انواع جملات شرطی» را خوانده باشید، حتما با این کاربرد آشنا هستید. Would پادشاه جملات شرطی غیرواقعی است. وقتی میخواهیم درباره رویاها، تصورات، یا حسرتهای گذشته حرف بزنیم، این کلمه به دادمان میرسد.
این کاربرد به دو شاخه تقسیم میشود:
وقتی میخواهیم بگوییم «اگر اوضاع جور دیگری بود، فلان کار را میکردم» (ولی الان آنطور نیست).
ساختار: If + Past Simple, … Would + Verb
مثال:
If I had a lot of money, I would travel the world.
(اگر پول زیادی داشتم، دور دنیا سفر میکردم.)
(واقعیت: پول زیادی ندارم و سفر نمیکنم).

آموزش زبان انگلیسی برای مهماندار و مکالمه + دانلود PDF
وقتی میخواهیم بگوییم «اگر آن کار را کرده بودم، نتیجهاش آنطور میشد» (ولی آن کار را نکردم).
ساختار: If + Past Perfect, … Would have + P.P
مثال:
If you had told me, I would have helped you.
(اگر به من گفته بودی، کمکت کرده بودم.)
(واقعیت: نگفتی و کمکت نکردم).
در اینجا، Would نقش اصلی را در ساختن دنیای خیالی ما بازی میکند. بدون آن، نمیتوانیم آرزوها یا پشیمانیهایمان را به زبان بیاوریم.
انگلیسیزبانها روی ادب وسواس دارند. اگر وارد کافه شوید و بگویید “I want coffee” (من قهوه میخواهم)، شاید منظورتان بد نباشد، اما در گوش آنها مثل یک دستور پادگانی و بیادبانه شنیده میشود.
اینجاست که Would وارد میشود و جمله شما را صیقل میکند تا نرم و زیبا شود. این یکی از مهمترین کاربردهای would در زبان انگلیسی در محیطهای اجتماعی و کاری است.
به جای اینکه بگویید “Do this for me”، از عبارت “?Would you mind” یا “?Would you please” استفاده کنید.
مثال:
I want you to open the door. (دستوری و غیررسمی)
Would you mind opening the door? (ممکن است لطفاً در را باز کنید؟)
Do me a favor. (دستوری)
Would you do me a favor? (میشه یه لطفی در حقم بکنید؟)
وقتی میخواهید چیزی به کسی تعارف کنید، استفاده از “Do you want…?” کمی زیادی صمیمی و پسرخالهطور است! ساختار “?Would you like” سقف ادب و احترام است.
مثال:
Do you want some tea? (چای میخوای؟ – خودمانی)
Would you like some tea? (کمی چای میل دارید؟ – مودبانه)
Would you like to join us for dinner?
(مایلید برای شام به ما ملحق شوید؟)
نکته: در جواب این تعارفها هم بهتر است از خودِ would استفاده کنید:

گاهی اوقات میخواهیم بگوییم که چه چیزی را ترجیح میدهیم یا چقدر مشتاق انجام کاری هستیم. در این موارد، Would با کلمات دیگری ترکیب میشود و اصطلاحات کاربردی میسازد.
۱. ترجیح دادن (Would rather):
این عبارت دقیقا هممعنی “Prefer” است، اما ساختار گرامری خاص خودش را دارد. بعد از آن فعل به صورت ساده میآید.
مثال:
I would rather stay home than go out tonight.
(ترجیح میدهم امشب خانه بمانم تا اینکه بیرون بروم.)
She would rather not talk about it.
(او ترجیح میدهد دربارهاش صحبت نکند.)
۲. اشتیاق داشتن (Would love to):
این عبارت خیلی قویتر از “Want” یا “Like” است و نشاندهنده اشتیاق زیاد شماست.
مثال:
I would love to see you again.
(خیلی دوست دارم/مشتاقم دوباره ببینمت.)
We would love to come to your wedding.
(ما با کمال میل/خیلی دوست داریم به عروسیتان بیاییم.)
قصه اغلب ما این است که گرامر را بلدیم، اما هنگام صحبت کردن، زبانمان بند میآید. مینی دوره Grammar in use لینگانو دقیقا برای باز کردن همین قفل است. در این دوره قرار نیست قواعد را حفظ کنید؛ بلکه با تمرینهای فعالیت-محور (Activity-based)، گرامر را از روی کاغذ به مهارت عملی و ملکه ذهن خود تبدیل میکنید.
مینی دوره Grammar in Useاین کاربرد شاید کمی اولش پیچیده به نظر بیاید، اما در واقع خیلی ساده است. یادتان هست گفتیم Would گذشته Will است؟ این کاربرد دقیقا مربوط به همین موضوع است.
تصور کنید دارید داستانی را تعریف میکنید که در گذشته اتفاق افتاده است. در آن داستان، شخصیتی از آینده حرف زده است. چون کل داستان شما در گذشته است، نمیتوانید از Will استفاده کنید؛ باید آن را به Would تبدیل کنید.
این حالت بیشتر در «نقل قول غیرمستقیم» (Reported Speech) دیده میشود.
مثال ۱:
در جمله دوم، علی در گذشته حرفی زده که مربوط به آیندهی آن زمان بوده است.
مثال ۲:
I knew that she would win the competition.
(من میدانستم که او مسابقه را خواهد برد.)
(در آن لحظه در گذشته، مطمئن بودم که این اتفاق در آینده میفتد).
برای اینکه تمام این نکتهها را یکجا در ذهنتان پوشه کنید، نگاهی به جدول زیر بیندازید.
| کاربرد | معنی و مفهوم | مثال |
|---|---|---|
| Past Habits | عادتهای گذشته (فقط افعال حرکتی) | We would go fishing every Friday. |
| Conditionals | جملات شرطی (نوع ۲ و ۳) | If I were you, I would study harder. |
| Polite Requests | درخواست مودبانه | Would you mind helping me? |
| Offers | پیشنهاد و تعارف مودبانه | Would you like some coffee? |
| Preferences | بیان ترجیح | I would rather stay here. |
| Future in Past | آینده در دلِ گذشته | He promised he would call me. |
Could گذشتهی Can است و بیشتر روی «توانایی» یا «امکانپذیر بودن» تمرکز دارد. اما Would بیشتر روی «تمایل»، «نتیجه قطعی در فرض» یا «عادت» تمرکز دارد.
مثال در درخواست: Could you help me? (آیا تواناییاش را داری کمکم کنی؟) مودبانه است. Would you help me? (آیا تمایل داری کمکم کنی؟) هم مودبانه است، اما کمی رسمیتر و نرمتر.
مخفف آن ‘d است که به فاعل میچسبد. مثلا I would میشود I’d. تلفظ آن هم خیلی کوتاه است (آید).
دقت کنید که ‘d مخفف Had هم هست! باید از فعل بعدش بفهمید کدام است. اگر فعل ساده بود، Would است (I’d go). اگر اسم مفعول (P.P) بود، Had است (I’d gone).
به تنهایی خیر. برای آینده واقعی از Will استفاده میکنیم. اما در جملات شرطی نوع دوم، ساختار Would برای اشاره به آیندهای خیالی یا بعید استفاده میشود.
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید