ورود/عضویت
ورود/عضویت
خوشبختانه، زبانشناسان و کسانی که زبان را در طول تاریخ صیقل دادهاند، ابزار کارآمدی به نام «ضمیر» را اختراع کردهاند تا ما را از شر این تکرارهای بیهوده نجات دهند. امروز قرار است درباره یکی از مهمترین و شاید چالشبرانگیزترین بخشهای دستور زبان، یعنی ضمایر ملکی در انگلیسی صحبت کنیم. شاید در نگاه اول فکر کنید که این مبحث ساده…
محسن پرویزی
خوشبختانه، زبانشناسان و کسانی که زبان را در طول تاریخ صیقل دادهاند، ابزار کارآمدی به نام «ضمیر» را اختراع کردهاند تا ما را از شر این تکرارهای بیهوده نجات دهند. امروز قرار است درباره یکی از مهمترین و شاید چالشبرانگیزترین بخشهای دستور زبان، یعنی ضمایر ملکی در انگلیسی صحبت کنیم.
شاید در نگاه اول فکر کنید که این مبحث ساده است و مثل آب خوردن یادش میگیرید، اما تجربه نشان داده که حتی زبانآموزان پیشرفته هم گاهی در پیچوخمهای این جاده لغزنده سر میخورند. پس کمربندها را ببندید که میخواهیم سفری دقیق و عمیق به دنیای مالکیت در زبان انگلیسی داشته باشیم.
اینجا همان نقطهای است که بسیاری از زبانآموزان راه را اشتباه میروند. ما در انگلیسی دو دسته کلمه برای نشان دادن مالکیت داریم:
تشخیص این دو از هم، مثل تشخیص دوقلوهای همسانی است که فقط مادرشان تفاوت آنها را میفهمد! اما نگران نباشید، ما اینجا هستیم تا رمز و راز این تفاوت را فاش کنیم.
صفات ملکی (مثل my, your, his, her, its, our, their) مثل بچههای کوچکی هستند که نمیتوانند تنها به خیابان بروند. آنها همیشه، همیشه باید قبل از یک اسم بیایند. آنها بدون اسم، هیچ معنایی ندارند و سرگردان میمانند.
This is my book.
این کتاب من است.
در اینجا “my” به اسم “book” تکیه کرده است.
اما ضمایر ملکی در انگلیسی (مثل mine, yours, his, hers, ours, theirs) مثل یک فرد بالغ و مستقل عمل میکنند. آنها نیازی به چیزی ندارند. آنها جانشینِ کلِ عبارت (صفت ملکی + اسم) میشوند. وقتی از ضمیر ملکی استفاده میکنید، دیگر نباید اسم را بعد از آن بیاورید.
This book is mine.
این کتاب مال من است.
میبینید؟ “Mine” به تنهایی در انتهای جمله ایستاده و معنا را کامل کرده است.
بیایید با یک جدول ساده، این دو گروه را روبهروی هم قرار دهیم تا همه چیز روشنتر شود:
| فاعل (Subject) | صفت ملکی (Adjective) | ضمیر ملکی (Pronoun) | معنی ضمیر ملکی |
|---|---|---|---|
| I | My | Mine | مال من |
| You | Your | Yours | مال تو / مال شما |
| He | His | His | مال او (مرد) |
| She | Her | Hers | مال او (زن) |
| It | Its | (Its) | مال آن (بهندرت استفاده میشود) |
| We | Our | Ours | مال ما |
| They | Their | Theirs | مال آنها |
قصه اغلب ما این است که گرامر را بلدیم، اما هنگام صحبت کردن، زبانمان بند میآید. مینی دوره Grammar in use لینگانو دقیقا برای باز کردن همین قفل است. در این دوره قرار نیست قواعد را حفظ کنید؛ بلکه با تمرینهای فعالیت-محور (Activity-based)، گرامر را از روی کاغذ به مهارت عملی و ملکه ذهن خود تبدیل میکنید.
مینی دوره Grammar in Useحالا که تفاوت کلی را فهمیدیم، بیایید تکتک این ضمایر ملکی در انگلیسی را زیر ذرهبین ببریم و ببینیم هر کدام چه داستانی دارند.
این شاید پرکاربردترین ضمیر باشد. تصور کنید شما و دوستتان، هر دو یک گوشی آیفون مشکی دارید. گوشیها روی میز هستند. دوستتان گوشی شما را برمیدارد.
شما به جای گفتن: “Hey, that is my phone” (هی، اون گوشی منه!)
میتوانید بگویید: “Hey, that is mine” (هی، اون مال منه!)
نکته ظریف: وقتی از “Mine” استفاده میکنید، شنونده باید بداند درباره چه چیزی حرف میزنید. اگر در اتاق خالی فریاد بزنید “It is mine”، همه فکر میکنند عقلتان را از دست دادهاید! پس زمینه (Context) خیلی مهم است.
به حرف “s” در انتهای این کلمه دقت کنید. خیلیها به اشتباه فکر میکنند این “s” نشانه جمع است یا آپاستروف دارد. خیر! این “s” جزئی از خودِ کلمه است.
فرض کنید در یک پارکینگ شلوغ دنبال ماشینتان میگردید. دوستتان به یک ماشین قرمز اشاره میکند. شما میگویید:
“No, my car is blue. The red one is yours”
(نه، ماشین من آبیه. اون قرمزه مال توست.)
این یکی کمی فریبنده است چون هم صفت ملکیاش “His” است و هم ضمیر ملکیاش. یعنی هم میگوییم “His car” و هم میگوییم “The car is his”. چطور تشخیص دهیم؟
ساده است! اگر بعدش اسم آمد، صفت است. اگر تنها آمد، ضمیر است.
(من چترم را نداشتم، پس علی [چتر] خودش را به من داد.)
اینجا “His” جایگزین “His umbrella” شده است. یک تیر و دو نشان! هم کوتاهتر شد، هم خوشآهنگتر.
برخلاف “His”، این یکی با اضافه کردن یک “s” ساخته میشود.
(من لباس خودم را دوست دارم، اما لباس او را بیشتر دوست دارم.)
دقت کنید که چقدر جمله روانتر شد. اگر میخواستیم بدون ضمیر ملکی بگوییم، میشد: “…but I like her dress more” که باز هم تکرار کلمه “dress” را داشتیم.
اینجا باید کمی ترمز کنیم. در تئوری، “Its” ضمیر ملکی است. اما در عمل و در زبان روزمره انگلیسی، بومیزبانها خیلی کم از “Its” به عنوان ضمیر ملکی در انتهای جمله استفاده میکنند.
مثلا جمله “The decision is its” (تصمیم مال آن است) خیلی عجیب و نامأنوس به گوش میرسد. معمولا ترجیح میدهند همان صفت ملکی را با اسم به کار ببرند. اما دانستن آن ضرری ندارد. فقط یادتان باشد که این “Its” هیچ آپاستروفی ندارد. اگر بنویسید “It’s”، یعنی “It is” و کلا معنی جمله عوض میشود. این اشتباهی است که حتی خود انگلیسیزبانها هم مرتکب میشوند، پس شما زرنگتر باشید!
وقتی میخواهیم درباره چیزی که به گروه ما تعلق دارد صحبت کنیم، از این ضمیر استفاده میکنیم.
فرض کنید تیم فوتبال شما برنده شده است.
(پیروزی مال ماست!)
چقدر حماسی و زیبا! مقایسه کنید با “The victory is our victory”. دومی اصلا جان ندارد.
این هم مثل بقیه رفقایش یک “s” در انتها دارد.
(خانه آنها بزرگ است، اما [خانه] آنها [یک گروه دیگر] حتی بزرگتر است.)
نکته: تلفظ “Theirs” دقیقا هموزن “There’s” (به معنی There is) نیست، اما خیلی شبیه است.
نمیشود درباره ضمایر ملکی در انگلیسی حرف بزنیم و اسمی از کلمه پرسشی مهم Whose نبریم. وقتی میخواهیم صاحب چیزی را پیدا کنیم، از این کلمه استفاده میکنیم. دقت کنید! Whose هم میتواند مثل صفت ملکی عمل کند و هم مثل ضمیر ملکی: ۱. همراه با اسم: ?Whose phone is this (این گوشیِ چه کسی است؟) ۲. بدون اسم: ?Whose is this (این مال چه کسی است؟)
یک نکته: مراقب شباهت ظاهری Whose (مال چه کسی) و Who’s (مخفف Who is – چه کسی هست) باشید. تلفظشان یکی است، اما معنایشان زمین تا آسمان فرق دارد!
بله، حتما! یادتان هست گفتیم ضمایر ملکی در انگلیسی مستقل و قدرتمند هستند؟ آنها آنقدر قدرت دارند که میتوانند نقش فاعل (Subject) جمله را بازی کنند و در همان ابتدای خط بایستند. این حالت معمولا برای مقایسه کردن عالی است.
در انگلیسی قدیم و رسمی، اگر جنسیت کسی را نمیدانستیم، از His یا His or Hers استفاده میکردیم. اما در انگلیسی امروزی، استفاده از Theirs برای یک نفر (وقتی جنسیتش مشخص نیست) کاملاً رایج شده است.
ما یک مسیر کامل و روشن از صفر تا صد برایتان ترسیم کردهایم. این دوره، تمام مهارتهای چهارگانه را پوشش میدهد و مانند یک معلم خصوصی، گامبهگام همراه شماست تا به تسلط برسید. مرگ یک بار، شیون هم یکبار!
دوره جامع آموزش زبانحالا که با اعضای خانواده ضمایر ملکی در انگلیسی آشنا شدیم، وقت آن است که درباره مینهای انفجاری در مسیر صحبت کنیم. اشتباههایی وجود دارند که اگر حواستان نباشد، تمام زحماتتان را به باد میدهند.
بزرگترین و رایجترین اشتباه در نوشتن ضمایر ملکی در انگلیسی، استفاده از آپاستروف (‘) است.
یک قانون طلایی را روی آینه اتاقتان بنویسید: ضمایر ملکی هرگز، هرگز و هرگز آپاستروف نمیگیرند.
چرا زبانآموزان این اشتباه را میکنند؟ چون در انگلیسی برای نشان دادن مالکیت اسمها از آپاستروف استفاده میکنیم (مثل Sarah’s book). اما ضمیرها خودشان ذاتاً نشاندهنده مالکیت هستند و نیازی به این وصلهپینهها ندارند.
گاهی وقتها، به خصوص در مکالمههای سریع، ممکن است “You’re” (تو هستی) با “Your” (مال تو) اشتباه گرفته شود.
هر سه تا صدایی شبیه به هم دارند، اما نوشتار و کاربردشان زمین تا آسمان فرق میکند.
یادتان هست گفتیم ضمیر ملکی مثل یک آدم مستقل است؟ پس اگر کنارش اسم بگذارید، انگار به شخصیتش توهین کردهاید!
حتما در فیلمها یا آهنگها شنیدهاید که کسی میگوید: “He is a friend of mine.”
شاید بپرسید چرا نمیگویند “He is a friend of me”؟ یا “He is my friend”؟
خب، “He is my friend” کاملا درست است. اما ساختار “Noun + of + Possessive Pronoun” یکی از آن ساختارهای شیک و بومی است که نشاندهنده تسلط شماست.
این ساختار زمانی به کار میرود که میخواهیم بگوییم «یکی از چندین مورد».
این ساختار را تمرین کنید. استفاده از آن در رایتینگ (Writing) آیلتس یا تافل، نمره شما را بالا میبرد چون نشان میدهد شما با پیچیدگیهای ضمایر ملکی در انگلیسی آشنا هستید.
چطور اینها را در ذهنمان حک کنیم؟
یادگیری دستور زبان بدون تمرین، مثل زنبور بیعسل است. صرفاً خواندن این مقاله کافی نیست. باید آستینها را بالا بزنید و وارد گود شوید.
در اتاق خود بنشینید. به اشیاء مختلف نگاه کنید و با صدای بلند مالکیت آنها را بیان کنید.
“This laptop is mine”
“?Is that pen yours”
“These books are ours”
شاید به نظر ساده بیاید، اما تکرار با صدای بلند، مسیرهای عصبی مغز را تقویت میکند.
سعی کنید یک پاراگراف کوتاه درباره خانواده خود بنویسید و تا میتوانید از ضمایر ملکی در انگلیسی استفاده کنید. مثلا:
“برادر من ماشین آبی دارد، اما ماشین من قرمز است. خانه ما در مرکز شهر است، اما خانه آنها در حومه است…”
حالا همین را به انگلیسی برگردانید:
“My brother has a blue car, but mine is red. Our house is downtown, but theirs is in the suburbs”
بیایید برای جمعبندی، یک نگاه کلی به کاربردها بیندازیم تا همه چیز در ذهنتان طبقهبندی شود.
| جمله با صفت ملکی (Adjective) | That sandwich is mine. | چرا ضمیر ملکی بهتر است؟ |
|---|---|---|
| That is my sandwich. | That sandwich is mine. | تاکید بیشتر روی مالکیت. |
| Her hair is long, but my hair is short. | Her hair is long, but mine is short. | جلوگیری از تکرار کلمه “hair”. |
| Is this your coffee or my coffee? | Is this coffee yours or mine? | جملهای بسیار طبیعیتر و کوتاهتر. |
| Their plan was good, but our plan was better. | Their plan was good, but ours was better. | حذف زوائد و تمرکز روی مقایسه. |
کلمه Your یک صفت است و باید حتماً قبل از یک اسم بیاید (مثل Your book)، اما Yours یک ضمیر است و به تنهایی میآید و نیازی به اسم بعد از خود ندارد (مثل The book is yours).
خیر، این یک اشتباه بزرگ گرامری است. ضمایر ملکی (مثل Mine, Yours, Ours) جانشین اسم هستند، پس نباید دوباره اسم را بعد از آنها تکرار کنید. شکل درست My car یا The car is mine است.
بسیار ساده است: It’s مخفف It is (آن هست) میباشد. اما Its (بدون آپاستروف) نشاندهنده مالکیت برای اشیاء یا حیوانات است. اگر بتوانید در جمله “It is” را جایگزین کنید، باید از It’s استفاده کنید، در غیر این صورت Its درست است.
برای اسامی خاص، ما از آپاستروف s استفاده میکنیم (مثل Ali’s book یا The book is Ali’s). در اینجا فرم کلمه تغییر نمیکند، اما کارکردش شبیه به ضمایر ملکی میشود. با این حال، در دستهبندی گرامری، اینها “اسم ملکی” هستند، نه ضمیر.
این ساختار هم در موقعیتهای رسمی و هم در مکالمههای روزمره کاملاً پذیرفته شده و طبیعی است. استفاده از آن نشاندهنده سطح خوب زبان انگلیسی شماست.
برچسبها:
دسته بندی ها:انگلیسی همیشه برایم چغر و بدبدن بود؛ اما بالاخره سه سالی است که به سیم آخر زدهام تا پشتش را به خاک بمالم. هنوز ضربه فنی نشده ولی تا الان یکی دوباری بارانداز و درختشکن خورده است! آنقدر اینجا مینویسم تا باهم فیتیلهاش را بپیچیم!
مشاهده
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید