ورود/عضویت
ورود/عضویت
گزارش سالانه موسسه EF برای سال ۲۰۲۵ منتشر شد و آب پاکی را روی دستمان ریخت. اگر دلخوش کردهاید که چون آموزشگاههای زبان جای سوزن انداختن نیستند، پس ایران در زبان انگلیسی رو به پیشرفت است، باید بگویم زهی خیال باطل! آمارهای جدید نشان میدهند که ما نه تنها پیشرفت نکردهایم، بلکه روی یک سراشیبی تند افتادهایم و داریم با…
محسن پرویزی
گزارش سالانه موسسه EF برای سال ۲۰۲۵ منتشر شد و آب پاکی را روی دستمان ریخت. اگر دلخوش کردهاید که چون آموزشگاههای زبان جای سوزن انداختن نیستند، پس ایران در زبان انگلیسی رو به پیشرفت است، باید بگویم زهی خیال باطل!
آمارهای جدید نشان میدهند که ما نه تنها پیشرفت نکردهایم، بلکه روی یک سراشیبی تند افتادهایم و داریم با شتاب پایین میرویم.
ما در ۳ سال اخیر، حتی درجا هم نزدهایم؛ بلکه رسما دنده عقب گرفتهایم. ما از لیگِ متوسطها اخراج شده و به سطح پایین (Low) سقوط کردهایم. برای اینکه عمقِ این فاجعه آماری را درک کنید و جایگاه واقعیمان را در دنیا ببینید، این تحلیل ۳ دقیقهای را از دست ندهید.
بیایید رو دربایستی را کنار بگذاریم و اجازه دهیم اعداد و ارقام جای ما حرف بزنند. نگاهی دقیق به نمودار ۳ سال اخیر (از ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵) نشان میدهد که وضعیت زبان انگلیسی در ایران، متاسفانه روی یک سراشیبی تند افتاده است.
در جدول زیر، خلاصه این عقبگرد را میبینید:
| سال گزارش | رتبه جهانی ایران | نمره (Score) | سطح مهارت (Band) |
|---|---|---|---|
| ۲۰۲۳ | ۵۸ (از ۱۱۳ کشور) | ۵۰۵ | متوسط (Moderate) |
| ۲۰۲۴ | ۶۲ (از ۱۱۶ کشور) | ۴۹۹ | پایین (Low) |
| ۲۰۲۵ | ۶۸ (از ۱۱۶ کشور) | ۴۹۲ | پایین (Low) |
آمار چه میگوید؟
خیلیها در بادِ این خیال خوابیدهاند که اگر کل ایران افت کرده باشد، حداقل تهران به خاطر کلاسهای لوکس و امکانات بیشتر، در حاشیه امن قرار دارد. اما دادههای جدید، پتک محکمی بر این تصور میزند؛ تهران یکی از تلخترین سقوطها را تجربه کرده است.
یک سقوطِ آزادِ ۳۶ امتیازی در پایتخت، آن هم فقط در عرض دو سال، نشان میدهد که حتی در مرکزِ امکانات هم، سطح تسلط عمومی مردم ته کشیده است. وقتی لوکوموتیوِ کشور یعنی تهران اینطور از نفس میافتد، وضعیت شهرهای دیگر که امکانات کمتری دارند، دیگر مشخص است! تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
نکته عجیب ماجرا زمانی مشخص میشود که سرمان را بچرخانیم و به همسایهها نگاه کنیم. واقعیت این است که خاورمیانه، «کمبازدهترین جای جهان» در زبان انگلیسی است و تقریباً تمام منطقه دچار یک افتِ دستهجمعی شدهاند.
اما جایگاه ما کجاست؟ ما در حال حاضر حکمِ «یکچشم در شهرِ کورها» را داریم. با اینکه نمره خودمان افت کرده، اما هنوز از بسیاری از همسایههای پرادعا جلوتر هستیم. ما همچنان بالاتر از ترکیه (رقیب اصلی)، امارات و قطر ایستادهایم و کشورهایی مثل عربستان و عراق که در قعر جدول جهانی دستوپامیزنند، اصلا در لیگ ما نیستند.
پس گول نخورید؛ اینکه ما بالاتر از همسایهها هستیم، به خاطر پیشرفت ما نیست؛ بلکه به خاطر این است که کل منطقه دارد درجا میزند و ما فقط کمی دیرتر از بقیه در حال پایین رفتن هستیم. حاشیه امنیت ما با ترکیه بسیار کم است و اگر دست نجنبانیم، همین پادشاهی نصفهونیمه را هم از دست میدهیم.
| کشور | رتبه جهانی (۲۰۲۵) | نمره | وضعیت نسبت به ایران |
|---|---|---|---|
| 🇮🇷 ایران | ۶۸ | ۴۹۲ | – |
| 🇹🇷 ترکیه | ۷۱ | ۴۸۸ | پایینتر (ولی خیلی نزدیک، رقیب اصلی) |
| 🇦🇪 امارات | ۷۲ | ۴۸۷ | پایینتر (با وجود این همه مهاجر و بیزینس!) |
| 🇶🇦 قطر | ۸۱ | ۴۶۹ | پایینتر |
| 🇰🇼 کویت | ۹۳ | ۴۵۵ | پایینتر |
| 🇴🇲 عمان | ۱۱۲ | ۴۰۷ | خیلی پایینتر |
| 🇮🇶 عراق | (حدود ۱۱۳) | (حدود ۴۰۰) | خیلی پایینتر |
| 🇸🇦 عربستان | ۱۱۵ | ۴۰۴ | خیلی پایینتر |
چطور کشوری که صفِ کلاسهای زبانش از صف نانوایی شلوغتر است، باید چنین سقوط آزاد را تجربه کند؟ چرا باک بنزین پُر است، اما ماشین حرکت نمیکند؟
وقتی نمره کشور از ۵۰۵ به ۴۹۲ سقوط میکند، یعنی ما هنوز داریم با متدهای فسیلشده ۲۰ سال پیش (تکیه بر گرامرِ خشک و حفظ کردن لیست لغات) جلو میرویم؛ غافل از اینکه دنیا سالهاست به سمت «مهارتهای ارتباطی» تغییر مسیر داده است.
سقوط از سطح متوسط به پایین یک پیام روشن دارد: ما شاید لغت بلد باشیم، اما فلجِ زبانی داریم. ما تبدیل به «دیکشنریهای متحرک» شدهایم که هزاران واژه در ذهن داریم، اما در یک مکالمه ساده واقعی، مغزمان قفل میکند و موتورمان خاموش میشود.
افت شدید نمره تهران (۴۸۵) نشان میدهد حتی دسترسی به کلاسهای لوکس هم تضمینکننده نیست. خیلیها دچار توهم یادگیری هستند؛ فکر میکنند با اسکرول کردن در اینستاگرام یا دیدن بیهدف ویدیو، زبانشان خوب میشود، اما در واقع فقط دارند روی تردمیل میدوند؛ عرق میریزند، اما جلو نمیروند.
حالا که آمار کلی کشور رو به افول است، شما نباید بگذارید سطح زبان شخصیتان هم با این موجِ منفی پایین برود. این آمارها فریاد میزنند که راهِ رفته، غلط است.
اگر نمیخواهید جزو آن اکثریتی باشید که نمره کشور را پایین میکشند و در حسرتِ مکالمه ماندهاند:
ما در لینگانو دقیقا برای همین اینجا هستیم؛ تا به عنوان پادزهرِ این وضعیت، جلوی سقوط آزاد شما را بگیریم. با روشهای جدید و تمرکز بر مکالمه واقعی.
ما یک مسیر کامل و روشن از صفر تا صد برایتان ترسیم کردهایم. این دوره، تمام مهارتهای چهارگانه را پوشش میدهد و مانند یک معلم خصوصی، گامبهگام همراه شماست تا به تسلط برسید. مرگ یک بار، شیون هم یکبار!
دوره جامع آموزش زبانبه نظر شما مقصر اصلی این سقوط ۱۰ پلهای ایران در زبان انگلیسی چیست؟ سیستم آموزشی مدارس؟ روشهای غلط آموزشگاهها؟ یا کمکاری خودمان؟ چرا با اینکه اینهمه هزینه میکنیم، خروجی کار خوب نیست؟ نظرات، تحلیلها و تجربههای تلخ یا شیرین خودتان را همین پایین بنویسید.
طبق جدیدترین گزارش، ایران با ۱۰ پله سقوط نسبت به سه سال گذشته، به رتبه ۶۸ در بین ۱۱۶ کشور رسیده است. نمره ایران به ۴۹۲ کاهش یافته و سطح مهارت کشور از «متوسط» به «پایین» (Low Proficiency) تنزل پیدا کرده است.
دلیل اصلی، استفاده از روشهای تاریخگذشته و تمرکز بر «دانش غیرفعال» است. اکثر زبانآموزان به جای تقویت مهارت مکالمه (Speaking)، درگیر حفظ کردن گرامر و لغت هستند. در واقع ما تبدیل به «دیکشنریهای متحرک» شدهایم که در مکالمه واقعی قفل میکنیم.
ایران با نمره ۴۹۲، همچنان کمی بالاتر از ترکیه (۴۸۸) و امارات (۴۸۷) قرار دارد. اما این برتری به دلیل پیشرفت ما نیست، بلکه به خاطر افت شدید کل منطقه خاورمیانه است. در واقع ما در منطقهای که همه ضعیف عمل کردهاند، اندکی وضعیت بهتری داریم.
برچسبها:
دسته بندی ها:انگلیسی همیشه برایم چغر و بدبدن بود؛ اما بالاخره سه سالی است که به سیم آخر زدهام تا پشتش را به خاک بمالم. هنوز ضربه فنی نشده ولی تا الان یکی دوباری بارانداز و درختشکن خورده است! آنقدر اینجا مینویسم تا باهم فیتیلهاش را بپیچیم!
مشاهده
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید