ما انسانها عاشق پیشبینی هستیم. دوست داریم بدانیم در یک نقطه خاص از زمان در آینده، چه چیزی در چنته داریم و چه دستاوردهایی را در کارنامه خود ثبت کردهایم. اما وقتی نوبت به پرسیدن این سوالها به زبان انگلیسی میرسد، خیلیها ترمز میکشند. چرا؟ چون ساختار زمان «آینده کامل» (Future Perfect) کمی ترسناک به نظر میرسد، چه برسد به…
محسن پرویزی
ما انسانها عاشق پیشبینی هستیم. دوست داریم بدانیم در یک نقطه خاص از زمان در آینده، چه چیزی در چنته داریم و چه دستاوردهایی را در کارنامه خود ثبت کردهایم. اما وقتی نوبت به پرسیدن این سوالها به زبان انگلیسی میرسد، خیلیها ترمز میکشند. چرا؟ چون ساختار زمان «آینده کامل» (Future Perfect) کمی ترسناک به نظر میرسد، چه برسد به اینکه بخواهیم آن را سوالی هم بکنیم!
اما نگران نباشید. همانطور که قدیمیها میگویند کار نشد ندارد! امروز قرار است با هم این گره کور را باز کنیم. میخواهیم یاد بگیریم چطور با اعتمادبهنفس کامل، درباره کارهایی که در آینده تمام خواهند شد، سوال بپرسیم.
قبل از اینکه وارد بحث فنی و فرمولهای گرامری شویم، بیایید ببینیم اصلا چرا باید خودمان را به دردسر بیندازیم؟ مگر زمانهای دیگر چه ایرادی دارند؟
ببینید، زبان انگلیسی ابزارهای دقیقی دارد. وقتی شما از Future Simple (آینده ساده) استفاده میکنید، فقط میگویید کاری انجام خواهد شد. اما وقتی سراغ Future Perfect میروید، دارید روی «تکمیل شدن» و «تمام شدن» آن کار قبل از یک زمان مشخص تاکید میکنید.
حالا تصور کنید میخواهید از کسی بپرسید: «تا سال ۱۴۰۵، چقدر پول پسانداز کردهای؟» (یعنی تا آن لحظه، عمل پسانداز کردن چقدر کامل شده است؟). اینجا دیگر نمیتوانید با یک آینده ساده سر و ته قضیه را هم بیاورید. اینجا دقیقا جایی است که بحث سوالی کردن future perfect وسط میآید. این ساختار، نشانه حرفهای بودن شماست و به مخاطب میفهماند که شما زمانبندی و نتیجه نهایی برایتان اهمیت دارد. پس یاد گرفتن آن، مثل داشتن یک آچار فرانسه در جعبهابزار است.
برای اینکه بتوانیم سوالهای دقیق و معنادار بپرسیم، به کلمههای پرسشی wh نیاز داریم (مثل Where, When, What, How long و غیره). ترکیب این کلمهها با ساختار آینده کامل، یک فرمول ثابت دارد. اگر این فرمول را یاد بگیرید، دیگر مو لای درز جملههایتان نمیرود.
ساختار کلی به این صورت است:

Wh-word + will + Subject + have + Past Participle (p.p) + …?
بیایید این فرمول را کالبدشکافی کنیم تا هضم آن راحتتر شود:
حالا بیایید چند مثال را بررسی کنیم تا ببینیم این چرخدندهها چطور کنار هم کار میکنند.
فرض کنید میخواهید بدانید دوستتان کی درسش تمام میشود.
When will you have graduated?
کی فارغالتحصیل شدهای؟ / تا چه زمانی فارغالتحصیلیات تمام شده است؟
این یکی از پرکاربردترین حالتها در سوالی کردن future perfect است.
How many pages will you have written by tomorrow noon?
تا فردا ظهر، چند صفحه نوشتهای؟
Where will he have gone by the time we arrive?
تا وقتی ما برسیم، او کجا رفته است؟
قصه اغلب ما این است که گرامر را بلدیم، اما هنگام صحبت کردن، زبانمان بند میآید. مینی دوره Grammar in use لینگانو دقیقا برای باز کردن همین قفل است. در این دوره قرار نیست قواعد را حفظ کنید؛ بلکه با تمرینهای فعالیت-محور (Activity-based)، گرامر را از روی کاغذ به مهارت عملی و ملکه ذهن خود تبدیل میکنید.
مینی دوره Grammar in Useیاد گرفتن فرمول پایه، مثل یاد گرفتن رانندگی در جاده صاف است. اما راننده ماهر کسی است که در پیچوخمها هم تسلط داشته باشد. در سوالی کردن future perfect چند نکته ریز وجود دارد که اگر رعایت کنید، زبانتان بسیار طبیعیتر و شیواتر میشود.
آینده کامل بدون یک نقطه زمانی مشخص، مثل زنبور بیعسل است! معمولا وقتی از این زمان استفاده میکنیم، یک مهلت یا سررسید (Deadline) در ذهن داریم. در سوالات wh هم معمولا این قید زمان وجود دارد یا از قبل در مکالمه معلوم است.

معمولترین قید زمان در این ساختار، حرف اضافه “By” است.
خیلی از زبانآموزان میپرسند: «چرا نپرسیم When will you finish؟»
تفاوت در نگاه شماست!
شاید فکر کنید این مته به خشخاش گذاشتن است، اما در محیطهای رسمی و آکادمیک، این ظرافتها تفاوت بین نمره ۶ و نمره ۸ آیلتس است.
اگر بخواهید قیدهایی مثل “really” یا “definitely” را به سوال اضافه کنید، جای آنها کجاست؟ معمولا بین will و have یا قبل از فعل اصلی. اما در سوالات wh، بهتر است ساختار را شلوغ نکنید. زیبایی در سادگی است.
برای اینکه خیالتان راحت شود و همه چیز را یکجا داشته باشید، بیایید حالتهای مختلف را در یک جدول مقایسه کنیم. این جدول به شما کمک میکند تا الگوی سوالی کردن future perfect را بهتر درک کنید.
| نوع جمله | فرمول ساختار | مثال انگلیسی | معنی فارسی |
|---|---|---|---|
| مثبت | Subject + will have + p.p | I will have cleaned the room. | من اتاق را تمیز کردهام (تا زمان مشخصی). |
| سوالی بله/خیر | Will + Subject + have + p.p? | Will you have cleaned the room? | آیا اتاق را تمیز کردهای؟ |
| سوالی با Wh | Wh + will + Subject + have + p.p? | Why will you have cleaned the room? | چرا اتاق را تمیز کردهای؟ (تا آن موقع) |
| سوالی با Wh | How much will you have cleaned? | How much of the room will you have cleaned? | چه مقدار از اتاق را تمیز کردهای؟ |
همیشه گفتهاند «انسان جایزالخطاست»، اما در یادگیری زبان، تکرار یک اشتباه میتواند تبدیل به عادت شود و ترک عادت هم موجب مرض است! بیایید ببینیم زبانآموزان معمولا کجا پایشان میلغزد.
بزرگترین گناه در این زمان، فراموش کردن “have” است.
بدون have، جمله شما نه آینده ساده است (چون فعل سوم آمده) و نه آینده کامل. یک موجود عجیبالخلقه است!
همانطور که بالاتر گفتم، بعد از Will، فعل همیشه به صورت پایه میآید. پایه فعل “to have”، همان “have” است. پس حتی اگر فاعل She یا He باشد، باز هم have میآوریم.
ما به قسمت سوم فعل (Past Participle) نیاز داریم. برای افعال باقاعده، شکل دوم و سوم یکی است (مثل played)، اما برای افعال بیقاعده (مثل write -> written)، باید حواستان جمع باشد.

شاید فکر کنید این ساختار فقط توی کتابهای گرامر پیدا میشود و در کوچه و بازار خریدار ندارد. اما اتفاقا اگر فیلمهای انگلیسی (بهخصوص ژانرهای علمی-تخیلی، جنایی یا بیزینسی) را با دقت ببینید، زیاد میشنوید.
مدیر مصاحبه میخواهد بداند چشمانداز شما چیست.
(تا سال ۲۰۳۰ در شغلت به کجا رسیدهای؟)
با دوستانتان قرار است بروید شمال و میخواهید بدانید تا ظهر کجا هستید.
(تا وقت ناهار چند کیلومتر رانندگی کردهایم؟)
استاد میخواهد بداند تا آخر ترم چه تحویل میدهید.
(چه ویژگیهای متمایزی را تا ارائه نهایی به پروژهتان اضافه کردهاید؟)
همانطور که میبینید، سوالی کردن future perfect در موقعیتهایی که «هدف»، «نتیجه» و «زمان» مهم است، پادشاهی میکند.
ما یک مسیر کامل و روشن از صفر تا صد برایتان ترسیم کردهایم. این دوره، تمام مهارتهای چهارگانه را پوشش میدهد و مانند یک معلم خصوصی، گامبهگام همراه شماست تا به تسلط برسید. مرگ یک بار، شیون هم یکبار!
دوره جامع آموزش زبانبرای اینکه این مطلب در ذهنتان حک شود، همین الان سه سوال درباره آینده خودتان بسازید.
سعی کنید این سوالها را با فرمول Wh که یاد گرفتیم، به انگلیسی برگردانید. بلند بگویید تا گوشتان هم به این ساختار عادت کند. نوشتن روی کاغذ خوب است، اما زبان برای حرف زدن است. پس خجالت را کنار بگذارید و با صدای رسا تمرین کنید.
یادگیری گرامر نباید مثل خوردن داروی تلخ باشد. اگر منطق پشت آن را بفهمید و ببینید که چقدر میتواند منظور شما را دقیقتر برساند، از آن لذت خواهید برد. مبحث سوالی کردن future perfect شاید در نگاه اول پیچیده به نظر برسد، اما در واقع فقط یک بازی لگو است؛ قطعهها (Will, Have, P.P) را سر جایشان میگذارید و تمام!
حالا شما ابزاری دارید که میتوانید با آن درباره دستاوردهای آیندهتان صحبت کنید. میتوانید با اعتمادبهنفس از استادتان، رئیستان یا حتی خودتان بپرسید که در آینده، چه چیزی «کامل» خواهد شد. این یعنی تسلط، و تسلط یعنی لذت بردن از زبان انگلیسی.
بله، کاملا. البته این ساختار کمی رسمیتر و دقیقتر از آینده ساده است، اما در مکالمههای روزمره، مخصوصا وقتی درباره برنامهریزی و اهداف صحبت میکنیم، بسیار پرکاربرد است. مثلا وقتی میپرسید: «تا وقتی من برسم خونه، شام رو پختی؟» دارید دقیقا از همین مفهوم استفاده میکنید.
سوال خیلی خوبی است. اگر بپرسید How long will you have worked? (آینده کامل)، بیشتر روی نتیجه و تکمیل کار تاکید دارید. اما اگر بپرسید How long will you have been working? (آینده کامل استمراری)، روی تداوم و طول مدت انجام کار تا آن لحظه خاص تاکید میکنید. دومی روی خستگی و استمرار تمرکز دارد، اولی روی دستاورد.
الزامی نیست که حتما در خودِ جمله سوالی باشد، به شرطی که شنونده از قبل بداند درباره چه زمانی صحبت میکنید. اگر در حال صحبت درباره سال ۱۴۱۰ هستید، دیگر لازم نیست در هر جمله تکرار کنید «تا سال ۱۴۱۰». اما وجود یک چارچوب زمانی در ذهن گوینده و شنونده برای این زمان ضروری است.
از نظر فنی و گرامری بله، ساختار Wh + be + subject + going to + have + p.p وجود دارد (مثلا: When are you going to have finished?)، اما این ساختار آنقدر طولانی و سنگین است که خیلی کم استفاده میشود. nativeها (بومیزبانها) ترجیح میدهند از همان Will استفاده کنند چون کوتاهتر و روانتر است.
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید