ورود/عضویت
ورود/عضویت
بیایید با یک تصویرسازی ذهنی شروع کنیم! تصور کنید سردرد امانتان را بریده و سراسیمه وارد داروخانه میشوید. بدون اینکه کلامی از سابقه بیماری یا محل دقیق درد بگویید، یکراست میروید سراغ دکتر و برای خودتان نسخه میپیچید: «لطفاً قویترین داروی دمِ دستتان را به من بدهید!» دکتر احتمالا هاج و واژ نگاهتان میکند. او هم داد میزند: این کار…
محسن پرویزی
بیایید با یک تصویرسازی ذهنی شروع کنیم! تصور کنید سردرد امانتان را بریده و سراسیمه وارد داروخانه میشوید. بدون اینکه کلامی از سابقه بیماری یا محل دقیق درد بگویید، یکراست میروید سراغ دکتر و برای خودتان نسخه میپیچید: «لطفاً قویترین داروی دمِ دستتان را به من بدهید!»
دکتر احتمالا هاج و واژ نگاهتان میکند. او هم داد میزند: این کار یعنی بازی با جان و سلامتی! شاید شما فقط به یک مسکن ساده نیاز داشته باشید و آن داروی سنگین، کبدتان را از کار بیندازد. شاید هم دردتان ریشهایتر باشد و مسکن خوردن، هیچ فایدهای نداشته باشد.
حکایتِ یادگیری زبان هم دقیقا همین است. خیلی از ما با توپِ پُر و کوهی از انگیزه تصمیم به یادگیری میگیریم. بهترین منابع را میخریم و هزینه میکنیم، اما از همان پله اول، پایمان را کج میگذاریم یعنی شروع یادگیری بدون تعیین سطح. ما چشمبسته وارد گود میشویم. یا از الفبا شروع میکنیم در حالی که تا ی را بلدیم و کلافه میشویم، یا وسط اقیانوسی از کلمههای سخت میپریم و بسمالله نگفته غرق میشویم.
خیلی از ما امتحان برایمان مثل لولوخورخوره شده است. یاد امتحانهای مدرسه میافتیم که معلم با خودکار قرمز منتظر بود تا مچمان را بگیرد. اما تعیین سطح، امتحان مدرسه نیست. هیچکس قرار نیست شما را قضاوت کند.
برخی دیگر هم فکر میکنند: «من که چیزی بلد نیستم، پس حتماً سطحم صفر است.» یا برعکس، «من که ۱۰ سال پیش کلاس رفتم، پس حتماً الان هم میتوانم همان کتابها را بخوانم.»
این تصورات، ریشه اصلی شروع یادگیری بدون تعیین سطح است. ما به حدس و گمانهای خودمان اعتماد میکنیم، در حالی که ذهن ما، قاضی خوبی برای سنجش دانش خودش نیست. این پدیده در روانشناسی هم ثابت شده است؛ ما معمولاً یا خودمان را دستکم میگیریم یا بیش از حد به خودمان مطمئنیم.
یکی از رایجترین اشتباهها این است که زبانآموز با خودش میگوید: «میخواهم اصولی یاد بگیرم، پس بهتر است از همان درس اولِ سطح مقدماتی شروع کنم تا پایهام قوی شود.»
این جمله در ظاهر خیلی منطقی و زیباست. اما در عمل، یکی از بزرگترین قاتلان انگیزه است. چرا؟
تصور کنید شما شنا کردن را بلدید، اما مربی مجبورتان میکند سه ماه در قسمت کمعمق استخر فقط پا بزنید. چه حسی پیدا میکنید؟ کفرتان درمیآید. خسته میشوید. احساس میکنید وقتتان دارد تلف میشود.
در یادگیری زبان هم همین است. وقتی شما زمان حال ساده (Simple Present) را بلدید، نشستن سر کلاسی که دارد “I am, You are” را درس میدهد، سوهانِ روح است. مغز شما به چالش نیاز دارد. وقتی چالشی نباشد، دوپامین ترشح نمیشود و وقتی دوپامین نباشد، موتور مغز خاموش میشود.
شروع یادگیری بدون تعیین سطح در این حالت، باعث میشود شما فکر کنید زبان انگلیسی کسلکننده است، در حالی که شما فقط در کلاس اشتباهی نشستهاید.
آنسویِ ماجرا، کسانی هستند که کلهشان باد دارد! شاید چون زیاد فیلم میبینند یا چند آهنگ انگلیسی حفظ کردهاند، فکر میکنند سطحشان بالاست. این افراد سراغ دورههای پیشرفته میروند.
نتیجه؟ فاجعه! آنها با گرامرها و اصطلاحاتی روبهرو میشوند که هیچ پیشزمینهای برایش ندارند. مثل کسی که بدون تمرین، میخواهد وزنه ۲۰۰ کیلویی بزند. وزنه را که بلند نمیکند هیچ، مهرههای کمرش هم ناکار میشود. در زبان هم این ناکار شدن، سرخوردهشدن است.
فرد با خودش میگوید: «من استعداد زبان ندارم.» خیر! شما استعداد دارید، فقط شروع یادگیری بدون تعیین سطح باعث شده در جایگاهی قرار بگیرید که مناسب شما نیست. دکمه اول را که اشتباه ببندی، تا آخر اشتباه میرود. جایگاه غلط هم کل مسیر را کج میکند.
شاید با خودتان بگویید: «حالا مگر چطور میشود؟ آسمان به زمین که نمیآید! فوقش چند تا درس تکراری میخوانم یا یه کم بیشتر تلاش میکنم.»
اما موضوع فقط زمان نیست. بیایید هزینههای واقعی شروع یادگیری بدون تعیین سطح را بررسی کنیم:
وقتتان را از سرِ راه که نیاوردهاید. چرا باید ۶ ماه وقت بگذارید تا به جایی برسید که همین الان هستید؟ یا چرا ۶ ماه درجا بزنید چون مطلبی را نمیفهمید؟
کتابهای زبان، کلاسها و اپلیکیشنها ارزان نیستند. خریدن منابع اشتباه، یعنی پول را توی جوب ریختن.
در مدتی که شما درگیر مطالب نامناسب هستید، میتوانستید مهارتهای واقعی و جدید یاد بگیرید که در شغل یا تحصیلتان به کار میآمد.
این خطرناکترین بخش است. اگر سطح شما بالاتر از کلاسی باشد که میروید، ممکن است به اشتباهات بقیه گوش دهید و آنها را یاد بگیرید. یا اگر در کلاس بالاتری باشید، ممکن است برای پر کردن خلاء دانش، از خودتان گرامر دربیاورید و این اشتباهات در ذهن شما تهنشین شوند. شکستن این عادتها در آینده، کار حضرت فیل است!
ما یک مسیر کامل و روشن از صفر تا صد برایتان ترسیم کردهایم. این دوره، تمام مهارتهای چهارگانه را پوشش میدهد و مانند یک معلم خصوصی، گامبهگام همراه شماست تا به تسلط برسید. مرگ یک بار، شیون هم یکبار!
دوره جامع آموزش زبانیک باور غلط دیگر این است که تعیین سطح فقط به شما میگوید A1 هستید یا B2. اما یک تعیین سطح استاندارد، مثل یک چکاپ کامل پزشکی است.
ممکن است شما در مهارت «خواندن» (Reading) در سطح B2 باشید، چون مقالههای زیادی خواندهاید. اما در مهارت «صحبت کردن» (Speaking) در سطح A2 باشید، چون زیاد پایتان به توپ نخورده.
شروع یادگیری بدون تعیین سطح این تفاوتها را نادیده میگیرد. شما ممکن است در یک کلاس B1 شرکت کنید. آنجا ریدینگها برایتان مثل هلو است (و چیزی یاد نمیگیرید)، اما وقتی نوبت حرف زدن میشود، رنگتان عین گچ سفید میشود و اعتمادبهنفستان دود میشود.
یک آزمون خوب به شما میگوید: «دایره لغتتان عالی است ولی گرامرت لنگ میزند. روی این بخش تمرکز کن.» این یعنی باهوش عمل کردن. این یعنی صرفهجویی در انرژی.
برای اینکه تفاوت این دو روش برایتان کاملا روشن شود، بیایید نگاهی به جدول زیر بیندازیم. این جدول نشان میدهد که یک تصمیم ساده در ابتدای کار، چقدر میتواند نتایج متفاوتی در پایان کار داشته باشد.
| ویژگی | یادگیری با تعیین سطح دقیق | شروع یادگیری بدون تعیین سطح |
|---|---|---|
| سرعت پیشرفت | بالا؛ چون دقیقاً روی نقاط ضعف کار میکنید. | کند؛ چون درگیر مطالب تکراری یا بیش از حد سخت هستید. |
| میزان انگیزه | پایدار؛ چون چالشها متناسب با توانایی شماست. | سینوسی؛ گاهی خسته از سادگی، گاهی ناامید از سختی. |
| هزینهها | بهینه؛ فقط منابع لازم را تهیه میکنید. | زیاد؛ آزمون و خطای منابع مختلف هزینه دارد. |
| تمرکز ذهنی | شفاف؛ میدانید قدم بعدی چیست. | آشفته؛ نمیدانید چرا پیشرفت نمیکنید. |
| نتیجه نهایی | رسیدن به هدف با کمترین اصطکاک. | احتمال رها کردن مسیر بسیار زیاد است. |
حالا که فهمیدیم شروع یادگیری بدون تعیین سطح چقدر میتواند به ضررمان تمام شود، سوال اینجاست که عیار خودمان را کجا بسنجیم.
آیا هر آزمونی که در اینترنت دیدیم معتبر است؟ ابدا. یک تعیین سطح استاندارد باید چند ویژگی داشته باشد:
با آزمون تعیین سطح آنلاین و رایگان لینگانو، در کمتر از ۱۵ دقیقه، سطح دقیق خود را در گرامر و واژگان کلیدی بسنجید. نتیجه آزمون بر اساس استاندارد جهانی CEFR (از A1 تا C2) و به صورت آنی به شما نمایش داده میشود.
آزمون تعیین سطح لینگانوبله، معمولا آزمونهای استاندارد با کسی تعارف ندارند و واقعیت را نشان میدهند. ما اغلب دانش «غیرفعال» (Passive) خود را با دانش «فعال» (Active) اشتباه میگیریم. یعنی چون معنی جملهها را میفهمیم، فکر میکنیم میتوانیم آنها را بسازیم. آزمون تعیین سطح، سوراخسنبههای گارمری و ساختاری شما را میبیند که شاید خودتان متوجه آنها نباشید. اگر خیلی دودل هستید، میتوانید یه آزمون معتبر دیگر برای تعیین سطح بدهید.
اگر آزمون آنلاین استاندارد و اصولی طراحی شده باشد، بله. امروزه بسیاری از آزمونهای آنلاین از هوش مصنوعی استفاده میکنند که دقت بسیار بالایی دارند. البته برای سنجش دقیق مهارت «اسپیکینگ» (Speaking)، مصاحبه با یک استاد (چه آنلاین و چه حضوری) هنوز هم بهترین گزینه است. اما برای شروع و فهمیدن سطح کلی، آزمونهای آنلاین معتبر کاملا قابل اتکا هستند و شما را از دام شروع یادگیری بدون تعیین سطح خلاص میکنند.
صد در صد! زبان مثل ماهی لیز است. اگر مدتی از آن استفاده نکرده باشید، قطعا سطحتان تغییر کرده است. ممکن است دایره لغاتتان خوب مانده باشد اما گرامرتان ضعیف شده باشد. تکیه کردن به مدرک ۵ سال پیش، یکی از نمونههای پُرتکرار شروع یادگیری بدون تعیین سطح است. وضعیت فعلی شما مهم است، نه افتخارات گذشته.
بله، دقیقا یکی از فایدههای تعیین سطح همین است. وقتی بدانید مثلا سطح شما B1 است، میتوانید منابع، پادکستها و کتابهای مناسب همین سطح را دانلود کنید و خودآموز پیش بروید. اینطوری دیگر در میان هزارتوی منابع سردرگم نمیشوید و مسیر یادگیری برایتان شفاف و لذتبخش میشود.
برچسبها:
دسته بندی ها:انگلیسی همیشه برایم چغر و بدبدن بود؛ اما بالاخره سه سالی است که به سیم آخر زدهام تا پشتش را به خاک بمالم. هنوز ضربه فنی نشده ولی تا الان یکی دوباری بارانداز و درختشکن خورده است! آنقدر اینجا مینویسم تا باهم فیتیلهاش را بپیچیم!
مشاهده
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید