ورود/عضویت
ورود/عضویت
ساعتها وقت صرف یادگیری واژگان جدید انگلیسی میکنیم، قواعد دستوری را مثل موم در دست داریم و حتی میتوانیم مقالههای پیچیده را بخوانیم و درک کنیم. اما همین که دهان باز میکنیم تا چند کلمهای به انگلیسی صحبت کنیم، احساس میکنید چیزی سر جایش نیست! مخاطب شما با علامت سوال بزرگی که چهرهاش داد میزند، میفهمیم که چیزی از حرف…
محسن پرویزی
ساعتها وقت صرف یادگیری واژگان جدید انگلیسی میکنیم، قواعد دستوری را مثل موم در دست داریم و حتی میتوانیم مقالههای پیچیده را بخوانیم و درک کنیم. اما همین که دهان باز میکنیم تا چند کلمهای به انگلیسی صحبت کنیم، احساس میکنید چیزی سر جایش نیست!
مخاطب شما با علامت سوال بزرگی که چهرهاش داد میزند، میفهمیم که چیزی از حرف ما متوجه نشده است. اینجاست که غول بیشاخ و دمی به نام «تلفظ» رخاش را به ما نشان میدهد.
اما چرا این بخش از زبان اینقدر چالشبرانگیز است؟ مگر نه اینکه ما در زبان مادری خودمان هم صداها و واژهها را بدون هیچ مشکلی تلفظ میکنیم؟ بیایید کمی عمیقتر به این موضوع نگاه کنیم و ببینیم چه عواملی دست به دست هم میدهند تا تلفظ در انگلیسی برای ما فارسیزبانها و بسیاری دیگر از زبانآموزان در سراسر جهان، به یک دغدغه جدی تبدیل شود. حکایت همان «فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه» است؛ ظاهرِ سادهٔ تلفظ، باطنی پر از پیچیدگی دارد!
هر زبانی مجموعه خاصی از آواها دارد. زبان فارسی و انگلیسی هم از این قاعده مستثنی نیست. برخی صداها در انگلیسی وجود دارند که ما اصلا در فارسی معادلی برایشان نداریم. مثلا صدای “th” در کلماتی مثل “think” یا “this”. زبانآموز فارسیزبان معمولا ناخودآگاه این صدا را با «ت» یا «د» جایگزین میکند. نتیجه؟ کلمه “think” (فکر کردن) ممکن است شبیه “tink” (صدای زنگ مانند) یا “sink” (فرو رفتن، سینک ظرفشویی) شنیده شود! اینجاست که اهمیت یادگیری صحیح تلفظ در انگلیسی خودش را نشان میدهد.
به علاوه، برخی صداهای مشابه در دو زبان، با تفاوتهای ظریفی در محل تولید صدا در دهان یا نحوه خروج هوا ادا میشوند. برای مثال، صدای /r/ در انگلیسی با آنچه ما در فارسی تلفظ میکنیم، متفاوت است. این تفاوتهای کوچک، وقتی کنار هم قرار میگیرند، لهجهای را میسازند که ممکن است برای یک انگلیسیزبان، نامفهوم یا حداقل عجیب باشد.
یکی از بزرگترین چالشها در مسیر تسلط بر تلفظ در انگلیسی، عدم تطابق کامل بین املای کلمات و نحوه خواندن آنهاست. زبان انگلیسی پر از کلماتی است که حروف بیصدا دارند (مثل “k” در “knee” یا “b” در “doubt”) یا یک ترکیب حروف، به شکلهای کاملا متفاوتی تلفظ میشود. به ترکیب “ough” فکر کنید:
این تنوع میتواند هر زبانآموزی را گیج کند. برخلاف زبان فارسی که املای کلمات تا حد زیادی راهنمای تلفظ آنهاست، در انگلیسی نمیتوان همیشه به نوشتهها اعتماد کرد. زبانآموز باید یاد بگیرد که گوشهایش را تیز کند و به صدای کلمهها بیشتر از شکل نوشتن آنها اهمیت بدهد.
لینگانو دوره مکالمه زبان انگلیسی تهیه کرده است که شامل ویدئوهایی باکیفیتی است که بدون حضور در کلاس و جلسات آنلاین میتوانید با آن پیشروی کنید. پیشنهاد میکنیم از صحفه آن بازدید کنید.
دوره مکالمه حرفه ایتلفظ در انگلیسی فقط به ادای صحیح تکتک صداها خلاصه نمیشود. استرس (stress) یا تکیه روی هجاهای درست در یک کلمه و همچنین آهنگ (intonation) یا فراز و فرود صدا در یک جمله، نقشی حیاتی در انتقال معنا و طبیعی بودن کلام دارند.
کلمه “record” را در نظر بگیرید. اگر تکیه روی هجای اول باشد (RE-cord)، اسم است و به معنای «سند» یا «صفحه گرامافون». اما اگر تکیه روی هجای دوم باشد (re-CORD)، فعل است و به معنای «ضبط کردن». یک تغییر کوچک در استرس، معنا را زیر و رو میکند!
آهنگ جمله هم میتواند پرسشی بودن، تعجبی بودن یا خبری بودن یک عبارت را مشخص کند. گاهی یک جمله با کلمات کاملا صحیح، اما با آهنگ نامناسب، ممکن است بیادبانه یا طعنهآمیز به نظر برسد. خلاصه هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد و این مکان را آهنگ کلام تعیین میکند.
وقتی انگلیسیزبانها با سرعت طبیعی صحبت میکنند، کلمات مجزا اغلب به هم متصل میشوند و صداها تحت تأثیر یکدیگر قرار میگیرند یا حتی حذف میشوند. این پدیده که به آن «پیوستهخوانی» یا «گفتار پیوسته» میگویند، یکی از دلایل اصلی دشواری درک صحبتهای بومیزبانها و همچنین مشکل در روان صحبت کردن برای زبانآموزان است.
مثلا عبارت “going to” اغلب به شکل “gonna” تلفظ میشود یا “want to” به “wanna”. یا در جمله “I am going to ask him”، صداها طوری به هم میپیوندند که ممکن است شبیه «آیم گونا اَسکیم» شنیده شود. درک و استفاده صحیح از این اتصالات، بخش مهمی از بهبود تلفظ در انگلیسی و روانتر شدن گفتار است.
لینگانو دورهای جامع آموزش زبان انگلیسی تهیه کرده است که شامل ویدئوهایی باکیفیتی است که بدون حضور در کلاس و جلسات آنلاین میتوانید با آن پیشروی کنید. پیشنهاد میکنیم از صحفه آن بازدید کنید.
دوره جامع آموزش زبانبسیاری از زبانآموزان، حتی اگر دانش خوبی از تلفظ داشته باشند، از ترس مسخره شدن یا اشتباه کردن، از صحبت کردن اجتناب میکنند. این ترس، مانع بزرگی بر سر راه تمرین و پیشرفت است. یادتان باشد، هیچکس از روز اول و در شکم مادرش، شکسپیر به دنیا نیامده! هر اشتباه، فرصتی برای یادگیری است.
محیط آموزشی و برخورد اطرافیان نیز در این زمینه بسیار مؤثر است. یک معلم مشوق یا یک دوست صبور میتواند به زبانآموز کمک کند تا بر این ترس غلبه کرده و با اعتمادبهنفس بیشتری روی تلفظ در انگلیسی خود کار کند.
در بسیاری از روشهای سنتی آموزش زبان، تمرکز اصلی روی یادگیری قواعد دستوری و حفظ کردن فهرست بلندبالایی از کلمههاست. در حالی که اینها اجزای مهمی از زبان هستند، اغلب به تلفظ در انگلیسی به عنوان یک مهارت جانبی و کماهمیتتر نگاه میشود. این رویکرد مثل این است که شما بهترین مصالح ساختمانی را تهیه کنید، اما ندانید چطور آجرها را درست روی هم بچینید. نتیجه آن میشود که ساختمانی که شاید از دور زیبا به نظر برسد، اما از نزدیک استحکام و کارایی لازم را ندارد.
خبر خوب این است که بهبود تلفظ در انگلیسی کاملا امکانپذیر است، هرچند نیازمند صبر، تمرین و استفاده از روشهای صحیح است. واقعا بیراه نیست که از قدیم گفتهاند گر صبر کنی، ز غوره حلوا سازی.
در نهایت، به یاد داشته باشید که هدف از یادگیری زبان، برقراری ارتباط مؤثر است. داشتن تلفظ در انگلیسی بینقص و کاملا شبیه به یک بومیزبان شاید برای همه ضروری یا حتی دستیافتنی نباشد، اما تلاش برای داشتن تلفظی واضح، صحیح و فهمیدنی، میتواند درهای جدیدی از فرصتها را به روی شما باز کند و تجربه یادگیری زبان را برایتان لذتبخشتر سازد. پس این پاشنه آشیل را جدی بگیرید و با تمرین و پشتکار، آن را به یکی از نقاط قوت خود تبدیل کنید. چه کسی میداند؟ شاید روزی شما هم به دیگران کمک کنید تا چَم و خَم تلفظ انگلیسی را یاد بگیرند!
مهمتر از تقلید یک لهجه خاص، داشتن تلفظی واضح و فهمیدنی است. البته آشنایی با تفاوتهای لهجهها میتواند به درک بهتر شما کمک کند. اگر هدف خاصی دارید (مثلا تحصیل در یک کشور خاص)، میتوانید روی آن لهجه تمرکز کنید، اما در ابتدا، هدف اصلی باید وضوح کلام باشد.
پاسخ این سوال به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله زبان مادری شما، میزان تمرین، روشهای یادگیری و استعداد ذاتی. هیچ چارچوب زمانی مشخصی وجود ندارد. مهم این است که پیوسته تمرین کنید و از مسیر یادگیری لذت ببرید. پیشرفت تدریجی خواهد بود.
بله، با منابع آنلاین فراوان و تکنیکهای خودآموز، امکان پیشرفت زیادی به تنهایی وجود دارد. ضبط صدا و مقایسه آن، استفاده از واژهنامههای گویا، و تمرین سایهزنی بسیار موثر هستند. با این حال، یک معلم خوب یا یک همراه زبان باتجربه میتواند اشتباهاتی را که خودتان متوجه آنها نمیشوید، گوشزد کرده و راهنماییهای ارزشمندی ارائه دهد.
نیازی نیست یک زبانشناس متخصص شوید! اما آشنایی با مفاهیم پایهای مثل استرس کلمه، آهنگ جمله و تفاوت بین صداهای کلیدی بسیار کمککننده است. تمرکز خود را بر جنبههای عملی و کاربردی تلفظ در انگلیسی بگذارید که بیشترین تأثیر را در وضوح کلام شما دارند.
برچسبها:
دسته بندی ها:انگلیسی همیشه برایم چغر و بدبدن بود؛ اما بالاخره سه سالی است که به سیم آخر زدهام تا پشتش را به خاک بمالم. هنوز ضربه فنی نشده ولی تا الان یکی دوباری بارانداز و درختشکن خورده است! آنقدر اینجا مینویسم تا باهم فیتیلهاش را بپیچیم!
مشاهده
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید