ورود/عضویت
ورود/عضویت
در ساختار Active، فاعل (Subject) یا انجامدهنده کار، در ابتدای جمله قرار میگیرد و کانون توجه است. این ساختار مستقیم، واضح و پرانرژی است و در مکالمات روزمره بیشترین کاربرد را دارد. فرمول ساده آن این است:
فاعل (Doer) + فعل (Action) + مفعول (Receiver)
مثال: The chef prepares the meal (سرآشپز غذا را آماده میکند.)
در اینجا، The chef فاعل و انجامدهنده کار است.
در ساختار Passive، مفعول (Object) یا دریافتکننده کار به جایگاه فاعل میآید و در مرکز توجه قرار میگیرد. در این حالت، خودِ عمل یا نتیجه آن مهمتر از انجامدهندهاش است.
استفاده از ساختار مجهول یک انتخاب است اما به طول کلی در شرایط زیر استفاده از آن بهتر است:
در زبان انگلیسی، ما میتوانیم یک مفهوم را به دو شکل بیان کنیم: «گربه ماهی را خورد» (Active) یا «ماهی خورده شد» (Passive). انتخاب بین این دو، به چیزی که میخواهیم روی آن تاکید کنیم، بستگی دارد. در این مطلب، به زبان ساده یاد میگیرید که تفاوت این دو ساختار چیست و چگونه از آنها بهدرستی استفاده کنید.
بیایید نگاهی به فرمول کلی این دو ساختار در زمانهای مختلف بیندازیم.
| زمان (Tense) | جمله Active (معلوم) | جمله Passive (مجهول) |
|---|---|---|
| حال ساده (Present Simple) | Subject + Verb (s/es) + Object | Object + am/is/are + Past Participle |
| گذشته ساده (Past Simple) | Subject + Verb (ed/irregular) + Object | Object + was/were + Past Participle |
| آینده ساده (Future Simple) | Subject + will + Verb + Object | Object + will be + Past Participle |
| حال استمراری (Present Continuous) | Subject + am/is/are + Verb-ing + Object | Object + am/is/are + being + Past Participle |
| گذشته استمراری (Past Continuous) | Subject + was/were + Verb-ing + Object | Object + was/were + being + Past Participle |
| حال کامل (Present Perfect) | Subject + have/has + Past Participle + Object | Object + have/has + been + Past Participle |
| گذشته کامل (Past Perfect) | Subject + had + Past Participle + Object | Object + had been + Past Participle |
جملات معلوم مسیر فکری طبیعی ما را دنبال میکنند: چه کسی (فاعل) چه کاری (فعل) را روی چه چیزی (مفعول) انجام داد. این وضوح باعث میشود پیام سریعتر و قویتر منتقل شود.
بیایید جمله Sara cleans the room را به مجهول تبدیل کنیم:
فرمول ساخت آن بسیار ساده است: Modal Verb + be + Past Participle
این ساختارها کمی پیچیدهترند اما برای بیان مفاهیم دقیق ضروری هستند.
وقتی میخواهید نوشتهتان قوی، مستقیم و پرانرژی باشد، از جملههای معلوم استفاده کنید. در داستاننویسی، وبلاگنویسی و مکالمههای روزمره، Active Voice معمولا انتخاب بهتری است. فقط زمانی از جملههای مجهول استفاده کنید که دلیل خوبی برای استفاده از آن داشته باشید.
در مقالههای علمی و گزارشهای رسمی، برای حفظ لحن بیطرف و تمرکز بر فرآیندها و نتایج به جای افراد، از جملههای مجهول زیاد استفاده میشود.
خبرنگاران برای تمرکز بر رویداد از Passive استفاده میکنند، مخصوصا وقتی عامل رویداد مشخص نیست.
گرامر Active و Passive ابزار قدرتمندی برای ارتباط حرفهای و هوشمندانه است. شما با درک تفاوتهای ظریف آن میتوانید منظور خود را دقیقتر منتقل کنید، مودبانهتر به نظر برسید یا روی نکتههای مهم تاکید کنید.
در دوره جامع لینگانو، این مسیر را با هم طی خواهیم کرد تا شما با اعتمادبهنفس از این ساختارها استفاده کنید
دوره جامع آموزش زبانزمانی که فاعل (انجامدهنده کار) ناشناخته، نامشخص یا بیاهمیت است و تمرکز اصلی بر روی مفعول یا خود عمل است. مثال: English is spoken all over the world
به دنبال فرمول فعل to be + شکل سوم فعل بگردید. اگر این ساختار را در جمله دیدید، به احتمال زیاد جمله مجهول است.
خیر. تنها جملاتی که فعل آنها متعدی است، یعنی مفعول دارند، میتوانند به مجهول تبدیل شوند. جملههایی با افعال لازم مانند arrive یا sleep مفعول ندارند و مجهول نمیشوند.
تفاوت چشمگیری وجود ندارد، اما گاهی در انگلیسی بریتانیایی برای ساخت مجهول به جای be از get استفاده میشود، بهویژه در مکالمههای غیرر رسمی. مثال: He got caught by the police
چون جملههای Active پویاتر، مستقیمتر و پرانرژیتر هستند و به خواننده کمک میکنند تا داستان را بهتر تجسم کند و به شخصیتها نزدیک شود.
مسیر حرفهای و تضمینشده تا نمره ۷+ در Writing آیلتس
مشاهده محصول
ویدیوهای آموزشی موقعیتمحور + آموزش مکالمه حرفهای
مشاهده محصول
یادگیری طبیعی و لذتبخش انگلیسی با یکی از محبوبترین داستانهای دنیا
مشاهده محصول
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید