ورود/عضویت
ورود/عضویت
یکی از غولهای بی شاخ و دمی که بیشتر زبانآموزها در مسیر یادگیری زبان انگلیسی برای خودشان درست میکنند گرامر جملات شرطی است. ساختاری به ظاهر پیچیده که همه یاد فرمولهای عجیب و غریبش میافتند اما اگر یکبار گرامر conditional sentences را به صورت اصولی یاد بگیرید، درست مثل زبان مادری، کاملا ناخودآگاه از آنها استفاده میکنید. در این مطلب با زبانی ساده و قابل فهم این غول خیالی را برایتان رام میکنیم تا دیگر هیچ اگری مانع پیشرفتتان در زبان انگلیسی نشود.
جملات شرطی از دو بخش تشکیل شدهاند: یک بند که شرط را بیان میکند (بند وابسته) و یک بند که نتیجه را نشان میدهد (بند مستقل). بند شرط در اکثر اوقات شامل عبارت if (اگر) است. به این مثال توجه کنید: If it rains, I will take an umbrella.
وقتی میگوییم: «اگر باران بیاید، چتر میبرم» بخش اول شرط است (باران آمدن) و بخش دوم نتیجه (چتر بردن) است. جملات شرطی شکلهای مختلفی دارند و با تغییر زمان فعلها دربارههای چیزهای واقعی، خیالی، فرضی و حتی غیرممکن صحبت میکنند. پس به طور خلاصه جملات شرطی از دو بخش زیر تشکیل شدند:
بخش نتیجه (result clause)+ بخش شرطی (if (clause
انواع جملالت شرطی به 5 دسته تقسیم میشوند. در جدول زیر به صورت اجمالی همه را بررسی کردیم و در ادامه هر کدام را مفصلتر توضیح میدهیم:
| نوع جمله شرطی | کاربرد | Main clause verb tense | If clause verb tense |
|---|---|---|---|
| جمله شرطی صفر | حقایق عمومی و قوانین طبیعت | Simple Present | Simple Present |
| جمله شرطی نوع اول | شرایط ممکن و نتیجه محتمل در آینده | Simple Future | Simple Present |
| جمله شرطی نوع دوم | شرایط فرضی و نتیجه محتمل در حال یا آینده | Present conditional or Present continuous conditional | Simple Past |
| جمله شرطی نوع سوم | شرایط غیرواقعی گذشته و نتیجه محتمل در گذشته | Perfect conditional | Past Perfect |
| جمله شرطی ترکیبی | شرایط غیرواقعی گذشته و نتیجه محتمل در زمان حال | Present Conditional | Past Perfect |
جملات شرطی نوع صفر برای بیان چیزهایی استفاده میشوند که همیشه درست هستند مثل حقایق علمی، عادتهای روزمره و قوانین طبیعی. در این نوع جملات، هر دو بخش شرط (if clause) و بخش نتیجه (main clause) در زمان حال ساده (Simple Present) هستند.
فرمول جمله شرطی نوع صفر خیلی ساده است:
If + Present Simple + , +Present Simple
در شرطی نوع صفر، هر دو بخش جمله (if clause و main clause) بیانگر حقیقتهای همیشگی یا قوانین علمی هستند به همین دلیل احتمال وقوع هر دو بخش 100% است.
| present simple… | If + present simple, |
|---|---|
| 100% certainly | 100% possibility |
If you don’t eat, you become hungry. (اگر غذا نخوری، گرسنه میشوی.)
If I wake up early, I always read in bed (اگر زود بیدار شوم، همیشه در تختخواب مطالعه میکنم).
نکته 1: در جملات شرطی صفر، میتوان به جای «if» از «when» هم استفاده کرد، چون این جملات درباره حقایق کلی و همیشگی صحبت میکنند، نه شرایط خاص.
When you melt ice, it turns to water. (وقتی یخ ذوب میشود، به آب تبدیل میشود.)
نکته 2: جملات شرطی صفر همچنین میتوانند برای دادن دستور، درخواست، نصیحت یا راهنمایی به کار روند. در این حالت، بخش شرطی در زمان حال ساده است و بخش اصلی به صورت فعل امری (imperative) بیان میشود:
If you get lost, call me. (اگر گم شدی، به من زنگ بزن.)
If you want to speak to a sales representative, dial “1.” (اگر میخواهی با نماینده فروش صحبت کنی، عدد ۱ را بگیر.)
نکته 3: اگر جای جمله شرطی و جمله نتیجه را عوض کنیم، نیازی به گذاشتن ویرگول (،) نیست. مثال:
You get hungry if you don’t eat. (اگر غذا نخوری، گرسنه میشوی.)
جملات شرطی نوع اول برای موقعیتهای واقعی و احتمالی، برنامهها، پیش بینیها و یا تصمیمات در آینده کاربرد دارد. هر موقع خواستید درباره چیزی صحبت کنید که ممکن است در آینده اتفاق بیفتد اما مطمئن نیستید، به سراغ جملات شرطی نوع اول بروید.
فرمول جملات شرطی نوع اول به صورت زیر است:
If + Present Simple + , + will + base verb
جمله شرطی نوع اول دربارهی شرایط واقعی و محتمل آینده است؛ پس هم شرط احمال کمتر، ولی نتیجه احتمال بیشتری دارد.
| … will + Verb | If + present simple, |
|---|---|
| 100% certainly | 50 % possibility |
If it rains, I will stay home. (اگر باران بیاید، من در خانه میمانم.)
در این جمله، شرط «اگر باران بیاید» است و نتیجه «من در خانه میمانم.» این یک احتمال واقعی است: ممکن است باران بیاید و اگر اینطور شود، من در خانه میمانم.
نکته 1: در جملههای شرطی نوع اول میتوان به جای will از شکل منفی آن (will not / won’t) هم استفاده کرد. مثال:
If I don’t see you later, I won’t be able to say hello. (اگر بعداً تو را نبینم، نمیتوانم سلام کنم)
نکته 2: میتوانیم در قسمت اصلی به جای will، از فعلهای کمکی modal مثل can, may, might استفاده کنیم. چرا؟ چون گاهی نتیجهای که پیشبینی میکنیم، قطعی نیست و فقط یه امکان یا اجازه یا توانایی هست.
I can drive Nick to the airport if he needs a lift. (میتوانم نیک را به فرودگاه ببرم اگر نیاز به ماشین داشته باشد.)
If you work hard, you can succeed. (اگر سخت کار کنی، میتوانی موفق شوی.)
نکته 3: جملات شرطی نوع اول دربارهی احتمالهای واقعی در آینده و اتفاقاتی است که ممکن است بیفتند. این جملات درباره حقایق کلی یا موقعیتهای فرضی نیستند.
نکته 4: در جملات شرطی نوع اول، میتوان به جای «if» از «unless» استفاده کرد تا جمله شرطی منفی ساخته شود. مثال:
You won’t improve unless you practice guitar. (اگر گیتار تمرین نکنی، پیشرفت نخواهی کرد.)
جمله شرطی نوع دوم، دو کاربرد متفاوت دارد، البته ساختارش همیشه یکسان و به صورت زیر است:
If + Past Simple +, + would + Base Verb
توجه داشته باشید که گرامر شرطی نوع دوم برای اتفاقات خیالی است؛ به همین دلیل احتمال وقوع شرط به شدت کم است:
| … would + Verb | If + past simple, |
|---|---|
| 100% certainly | 0-5 % possibility |
کاربرد اول: در کاربرد اول به جملات شرطی نوع دوم، جملات رویایی میگویند، چون برای چیزهایی استفاده میشود که در آینده ممکن است اتفاق بیفتند، اما شرط آنقدر غیرممکن یا بعید است که نتیجه بیشتر شبیه یک رویاست تا واقعیت! پس هر موقع قصد صحبت کردن دربارهی آرزوهای بزرگ و نشدنی را دارید به سراغ این ساختار بروید:
If I won the lottery, I would buy a boat. اگر در لاتاری برنده میشدم، یک قایق میخریدم. (خیلی خیلی بعید است که برنده لاتاری شوی)
If you met Elon Musk, he would give you a Tesla اگر با ایلان ماسک ملاقات میکردی، او به تو یک تسلا میداد. (ملاقات با او هم خیلی بعید است)
کاربرد دوم: کاربرد دیگر شرطی نوع دوم وقتی است که میخواهیم درباره چیزی در زمان حال یا حال و آینده صحبت کنیم که غیرممکن است یا نمیتواند درست باشد، یعنی یک وضعیت فرضی و خیالی.
If he had your number, he would call you. (او شماره تو را ندارد، پس نمیتواند زنگ بزند) اگر شماره تو را داشت، به تو زنگ میزد.
Would you have lived abroad if you had the chance? اگر فرصت داشتی، آیا در خارج زندگی میکردی؟ (تو فرصت نداری، اما اگر داشتی…)
نکته 1: در جملات شرطی نوع دوم، علاوه بر «would» میتوان از فعلهای کمکی «could» و «might» نیز استفاده کرد تا احتمال یا توانایی انجام کاری را نشان دهد. مثلاً:
If I had time, I could travel more (اگر زمان داشتم، بیشتر به سفر میرفتم.)
نکته 2: وقتی در جمله شرطی نوع دوم، فعل be بعد از if میآید، دو گزینه داریم:
اما اینکه کدام را استفاده کنیم بستگی به سطح رسمی و غیررسمی بودن دارد نه اینکه فاعل جمع باشد یا مفرد:
در موقعیت رسمی، همیشه از were استفاده میشود، حتی برای همه فاعلها، چه مفرد و چه جمع. یعنی حتی اگر فاعل جمع باشد، مانند “they” یا “we”، باز هم از were استفاده میشود و این قانون کلی در زبان رسمی و نوشتاری است. به مثالهای زیر توجه کنید:
If I were you, I would apologize. (اگر جای تو بودم، عذرخواهی میکردم.)
If he were here, he would help us. (اگر او اینجا بود، به ما کمک میکرد.)
If they were ready, we could start now. (اگر آنها آماده بودند، میتوانستیم الان شروع کنیم.)
در مکالمات غیررسمی و روزمره، برای فاعلهای مفرد مثل I, he, she, it از was استفاده میشود.
If I was you, I wouldn’t do that. (اگر جای تو بودم، این کار را نمیکردم.)
If she was here, she’d know what to say. (اگر او اینجا بود، میدانست چه بگوید.)
ولی برای فاعلهای جمع (we, they) همچنان از were استفاده میشود:
If they were late, we missed the bus. (اگر آنها دیر میکردند، ما اتوبوس را از دست میدادیم.)
تا به حال شده حسرت چیزی در گذشته را بخورید؟ مثلا بگویید «اگر فلان کار را میکردم، الان اوضاع چه طور میبود؟» کاربرد گرامر conditional sentences نوع سوم دقیقا درباره همین موضوع است. یعنی درباره انتخابها یا شرایطی حرف میزنیم که در گذشته رخ ندادند، اما حالا مثل یک فیلم فرضی، نتیجهشان را در ذهن میسازیم و شاید کمی هم حسرت میخوریم یا آرزو میکنیم کاش چیز دیگری اتفاق میافتاد.
ساختار گرامر third conditional sentences به صورت زیر است:
If + Past Perfect +, +would have + Past Participle
احتمال وقوع شرط و نتیجه به صورت زیر است:
| … would have + past participle | If + past perfect, |
|---|---|
| 100% certainly | 0 % possibility |
If I had finished college, I would have become a doctor. (اگر دانشگاه را تمام کرده بودم، پزشک شده بودم.)
If I had studied harder, I would have passed the exam. (اگر سخت تر درس خوانده بودم، در امتحان قبول میشدم)
نکته 1: میتوان بجای would در بخش نتیجه (main clause)، از فعل کمکی “could” یا “might” هم استفاده کرد:
If he had called earlier, he might have caught the train. (اگر زودتر زنگ زده بود، شاید قطار را میگرفت.)
نکته 2: جملههای شرطی نوع دوم و سوم هر دو درباره موقعیتهایی صحبت میکنند که واقعیت ندارند یا وقوع آنها بسیار بعید است، اما تفاوت اصلی آنها در زمان است. شرطی نوع دوم به موقعیتهایی در زمان حال یا آینده اشاره دارد که احتمال وقوع آنها بسیار کم است؛ معمولا درصد احتمال بین ۰ تا ۵ درصد در نظر گرفته میشود. در مقابل، شرطی نوع سوم برای موقعیتهایی بهکار میرود که در گذشته اتفاق نیفتادهاند و حالا فقط دربارهی نتیجه فرضی آنها صحبت میکنیم. در این حالت، احتمال وقوع شرط صفر درصد است، چون گذشته قابل تغییر نیست.
جمله شرطی ترکیبی همانطور که از اسمش پیداست ترکیبی از جمله شرطی نوع دوم و نوع سوم است. جمله شرطی ترکیب دو کاربرد متفاوت دارد و هر کدام هم ساختارهای متفاوتی دارند:
این ساختار زمانی استفاده میشود که بخواهیم به یک شرط غیرواقعی در گذشته و نتیجهای که هنوز ادامه دارد اشاره کنیم. یعنی داریم درباره کاری حرف میزنیم که در گذشته انجام ندادیم، اما اثر یا نتیجهاش هنوزم توی زمان حال هست.
فرمول گرامر جمله شرطی نوع ترکیبی به صورت زیر است:
If + past perfect +,+ modal + base verb
If you had eaten your dinner, you wouldn’t be hungry. (اگر دیروز غذا خورده بودی، الان گرسنه نبودی.
If it had rained last week, the plants would be alive now (اگر هفته پیش باران باریده بود، گیاهها الان زنده بودند.)
شرط غیرواقعی در زمان حال باعث نتیجهای غیرواقعی در گذشته میشود (یعنی حال، گذشته را تغییر میدهد). فرمول جملات شرطی انگلیسی از نوع ترکیبی به صورت زیر است:
If + simple past +, + would/could have + past participle
If I spoke louder, you would have heard me before. (اگر بلندتر صحبت میکردم، قبلا صدایم را شنیده بودی.)
If you were nicer, you could have had more friends when you were younger. (اگر مهربانتر بودی، وقتی بچه بودی دوستهای بیشتری داشتی.)
4 نکته مهم درباره گرامر جملات شرطی وجود دارد
گاهی در بخش دوم جمله شرطی، کلمه then به کار میرود، مثل:
If you want to go, then you should go.
اگر میخواهی بروی، پس باید بروی
توجه کنید که اضافه کردن then لازم نیست و جمله بدون آن هم کامل و درست است.
وقتی بخش شرطی (if clause) اول جمله بیاید، باید بعدش کاما (،) بگذاریم:
If you ate healthier food, then you would have more energy.
اگر غذای سالمتر میخوردی، انرژی بیشتری داشتی
اما اگر بخش اصلی جمله اول بیاید، نیازی به کاما نیست و then هم نباید به کار رود:
You would have more energy if you ate healthier food
انرژی بیشتری داشتی اگر غذای سالمتر میخوردی
اگر جای بخش شرطی و بخش اصلی را عوض کنیم، گاهی لازم است جای ضمایر یا اسامی هم تغییر کند تا جمله صحیح بماند:
If Tom had called earlier, he might have gotten an appointment.
اگر تام زودتر تماس میگرفت، شاید وقت ملاقات میگرفت
Tom might have gotten an appointment if he had called earlier.
تام شاید وقت ملاقات میگرفت اگر زودتر تماس میگرفت
بیشتر جملات شرطی با if ساخته میشوند، اما میتوان از عبارتهای دیگر هم برای بیان شرط استفاده میکنیم، مثل:
So long as you fill the tank back up, you can borrow the car.
تا زمانی که باک را پر کنی، میتوانی ماشین را قرض بگیری
گرامر جملات شرطی را میتوانیم به دو دستهی دیگر تقسیم کنیم: واقعی (Real) و غیرواقعی (Unreal).
در مبحث گرامر جملات شرطی خیلی از زبان آموزان اشتباهات یکسانی را تکرار میکنند. این اشتباهات رایج شامل موارد زیر است:
❌ If you would drive to work, you would arrive earlier.
✔️ If you drove to work, you would arrive earlier.
❌ If I will have time, I will call you.
✔️ If I have time, I will call you.
❌ If it will rain tomorrow, we would stay home.
✔️ If it rained tomorrow, we would stay home.
❌ If I was you… (غیررسمی)
✔️ If I were you… (رسمی و استاندارد)
❌ If the weather improves we will go to the beach.
✔️ If the weather improves, we will go to the beach.
جملات شرطی از آن دسته ساختارهایی هستند که در مکالمات روزمره، داستانگویی و نوشتار رسمی نقش پررنگی دارند. بسیاری از زبانآموزان هنگام استفاده از شرطیها دچار اشتباه میشوند و همین موضوع باعث میشود جملاتشان غیرطبیعی به نظر برسد. در دوره جامع آموزش زبان انگلیسی لینگانو، گرامر جملات شرطی به سادهترین و در عین حال کاربردیترین شکل ممکن آموزش داده میشود.
در این دوره با مثالهای واقعی و تمرینهای هدفمند یاد میگیرید چطور شرطیهای نوع صفر، اول، دوم و سوم را درست بسازید و از آنها در موقعیتهای مختلف استفاده کنید. همچنین، مدرسین با جدیدترین روشهای آموزشی تمامی 4 مهارت انگلیسی را همزمان با هم آموزش میدهند. پیشنهاد میکنیم حتما سری به صفحه دوره زبان لینگانو بزنید.
دوره جامع زبان لینگانوجملات شرطی (Conditional Sentences) جملاتی مرکب هستند که شامل یک شرط و یک نتیجه بوده و بیشتر با کلمه if شروع میشوند. این جملات برای بیان احتمالات، موقعیتهای فرضی و پیامدها استفاده میشوند.
شرطی نوع دوم درباره موقعیتهای غیرواقعی یا بعید در زمان حال یا آینده صحبت میکند، ولی شرطی نوع سوم به اتفاقات غیرواقعی در گذشته اشاره دارد.
شرطی نوع دوم:
If I were rich, I would travel the world.
(اگر پولدار بودم، دور دنیا سفر میکردم.)
شرطی نوع سوم:
If I had studied, I would have passed the exam.
(اگر درس خوانده بودم، امتحان را قبول میشدم.)
در زبان رسمی و نوشتاری، برای همه فاعلها (حتی اول شخص مفرد یعنی «I») در شرطی نوع دوم از «were» استفاده میشود تا روی حالت فرضی و غیرواقعی بودن تاکید شود.
در شرطی نوع اول و دوم میتوان «if» را حذف کرد و جمله را با معکوسسازی فعل ساخت.:
«If I were you, I would go.» = «Were I you, I would go.»
«If you study hard, you will pass.» = «Study hard and you will pass.»
بله، unless یعنی «مگر اینکه» یا «اگر…نه» و معادل «if not» است:
«I won’t go unless you come.» = «I won’t go if you don’t come.»
در جمله نتیجه بیشتر از «will» (نوع اول)، «would» (نوع دوم و سوم)، یا «could» و «might» برای احتمالات استفاده میشود.
سوالی کردن جملات شرطی سه ساختار اصلی دارد:
فرمول کلی به صورت زیر است:
[کلمه پرسشی] + [نتیجه شرط] + if + [شرط]؟
What would you do if you found a wallet on the street?
(اگر یک کیف پول روی خیابان پیدا میکردی، چه میکردی؟)
جملات شرطی میتوانند به صورت منفی ساخته شوند. در این حالت، فعل در جمله شرطی (if-clause) یا در جمله نتیجه (main clause) به صورت منفی میآید. مثلا:
If he does not study, he won’t pass the exam.
(اگر او درس نخواند، قبول نمیشود.)
Should در جملات شرطی نوع اول به جای «if» استفاده میشود تا حالت رسمیتر و مودبانهتر ایجاد کند:
«Should you need help, please call me.» یعنی «اگر نیاز به کمک داشتید لطفا مرا صدا کنید»
یادگیری گرامر کاربردی با جدیدترین روش تدریس روز دنیا
مشاهده محصول
کسب نمره ۷+ در Reading آیلتس با یک دوره حرفهای و تضمینی
مشاهده محصول
نظرات دیگران
0 نظردیدگاه خود را بنویسید